The Brigs Of Ayr

moderns are but causey-ers

    ye godly cils, wha hae blest this town;

    ye godly brethren o' the sacred gown,

    wha meekly gie your hurdies to the smiters;

    and (what would now be strange), ye godly writers;

    a' ye douce folk i've borne aboon the broo,

    were ye but here, what would ye say or do?

    how would your spirits groan in deep vexation,

    to see each melancholy alteration;

    and, agonising, curse the time and place

    when ye begat the base degen'rate race!

    nae langer rev'reheir try's glory,

    in plain braid scots hold forth a plain braid story;

    nae lahrifty citizens, an' douce,

    meet oint, or in the cil-house;

    but staumrel, corky-headed, graceless gentry,

    the herryment and ruin of the try;

    men, three-parts made by tailors and by barbers,

    wha waste your weel-hain'd gear on damn'd new brigs and harbours!”

    new brig

    “now haud you there! for faith ye've said enough,

    and muckle mair than ye  mak th.

    as for your priesthood, i shall say but little,

    corbies and clergy are a shht kittle:

    but, under favour o' your langer beard,

    abuse o' magistrates might weel be spar'd;

    to likeo your auld-warld squad,

    i must needs say, parisons are odd.

    in ayr, wag-wits nae mair  hae a handle

    to mouth 'a citizen,' a term o' sdal;

    nae mair the cil waddles dowreet,

    in all the pomp of ignorant ceit;

    men wha grew wise priggin owre hops and raisins,

    ather'd lib'ral views in bonds and seisins:

    if haply knowledge, on a random tramp,

    had shor'd them with a glimmer of his lamp,

    and would to on-sense for oray'd them,

    plain, dull stupidity stept kindly in to aid them.”

    what farther clish-ma-claver aight been said,

    what bloody wars, if sprites had blood to shed,

    no man  tell; but, all before their sight,

    a fairy trai