Tam O Shanter

muse her wing maun cour,

    sic flights are far beyond her power;

    to sing how nannie lap and flang,

    (a souple jade she was and strang),

    and how tam stood, like ahc'd,

    and thought his very een enrich'd:

    even satan glowr'd, and fidg'd fu' fain,

    and hotch'd and blew wi' might and main:

    till first ae caper, syne anither,

    tam tint his reason a thegither,

    and roars out, “weel done, cutty-sark!”

    and in an instant all was dark:

    and scarcely had he maggie rallied.

    when out the hellish legion sallied.

    as bees bizz out wi' angry fyke,

    when plundering herds assail their byke;

    as open pussie's mortal foes,

    when, pop! she starts before their nose;

    as eager runs the market-crowd,

    when “catch the thief!” resounds aloud;

    so maggie runs, the witches follow,

    wi' mony an eldritch skreid hollow.

    ah, tam! ah, tam! thou'll get thy fairin!

    in hell, they'll roast thee like a herrin!

    in vain thy kate awaits thy in!

    kate soon will be a woefu' woman!

    now, do thy speedy-utmost, meg,

    and win the key-stone o' the brig;

    there, at them thou thy tail may toss,

    a running stream they dare na cross.

    but ere the keystane she could make,

    the fient a tail she had to shake!

    for nannie, far before the rest,

    hard upon noble maggie prest,

    and flew at tam wi' furious ettle;

    but little wist she maggie's mettle!

    ae spring brought off her master hale,

    but left behind her aiail:

    the carlin claught her by the rump,

    a pgie scarce a stump.

    now, wha this tale o' truth shall read,

    ilk man and mother's son, take heed:

    wheo drink you are in'd,

    or cutty-sarks rin in your mind,

    think ye may buy the joys o'er dear;

    remember tam o' shanter's mare.